گوجه مینیاتوری

tomato-min

گوجه فرنگی نخستین بار حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در آمریکای جنوبی به صورت طبیعی رشد و نمو پیدا کرد و از آنجا به اروپا و سپس به نقاط دیگر جهان برده شد .این گیاه خوشمزه در علم باغبانی به علت نداشتن هسته در گروه سبزیجات قرار می‌‌گیرد. دانشمندان توانسته‌‌اند با دستکاری ژنتیکی گوجه‌‌هایی کوچک و در عین حال سرشار از ویتامین به وجود بیاورند که نسبت به گوجه‌‌های معمولی مقاوم‌‌تر و بادوام‌‌تر هستند. گوجه گیلاسی سرشار از انواع ویتامین‌‌ها علی‌‌الخصوص ویتامین C و لیکوپن بوده و از ارزش غذایی بسیار بالایی برخوردار است. این گیاه را می‌‌توان علاوه بر باغچه‌‌ها و گلخانه‌‌ها، به راحتی در محیط آپارتمانی و منازل نیز پرورش داد.

شرایط لازم و مناسب برای نگه‌داری از گوجه مینیاتوری:

بومی: آمریکای جنوبی و مرکزی

دما: بهترین دما برای رشد گوجه فرنگی در روز بین 20 تا 25 درجه سانتی‌گراد و در شب بین 17 تا 19 درجه سانتی‌گراد است.

آبیاری: گوجه را فقط زمانی آبیاری کنید که خاک گلدان رو به خشک شدن می‌رود. گوجه با آبیاری بیش از اندازه خراب می‌شود. هم‌چنین بهتر است گوجه را در طول روز آبیاری کنید.

نور: مهم‌ترین عامل در رشد گوجه فرنگی یا گوجه گیلاسی نور فراوان و مستقیم آفتاب است که در طول روز حداقل به 6 تا10 ساعت نور آفتاب نیازمند است. بنابراین گلدان شما باید حتماً در پشت پنجره یا مکانی قرار گیرد که نور مستقیم آفتاب به آن بتابد.
خاک: خاک گوجه مینیاتوری باید سبک باشد و آب را از خود عبور دهد. خاک مناسب مخلوطی از کوکپیت، خاک باغچه و پرلیت است.

کوددهی: دو هفته پس از جوانه‌زنی می‌توان هفته‌ای یکبار کود مایع شامل فسفر، پتاسیم و ازت به آن داد. هم‌چنین می‌توان این گیاه را بدون استفاده از کود و به صورت ارگانیک پرورش داد.

تکثیر: از طریق بذرکاشت گوجه فرنگی: برای ابتدای کار بذرها را در سینی نشا یا گلدان کوچک حاوی خاک غنی با زهکشی خوب به عمق 6 میلی‎متر بکارید. بعد از این که گیاه به اندازه 20 سانتی متر بلند شد آن را به گلدان منتقل کنید. گوجه فرنگی به سرما حساس است بنابراین صبر کنید تا آن ها را در طول روز زمانی که دمای هوا 23 درجه سانتی‌گراد یا گرم‌تر است بکارید. دمای مناسب برای جوانه‌زنی 23 تا 26 درجه سانتی‎گراد است. به خوبی به بوته های گوجه فرنگی آب دهید و مقداری کود هم به آن اضافه کنید. گلدان گوجه فرنگی خود را در آفتاب و به دور از باد‌های تند قرار دهید.

برداشت گوجه :معمولاً بین 60 تا 80 روز طول می‌کشد تا گوجه به میوه دهی برسد. بوته گوجه شما می‌تواند در تمامی فصول سال به میوه دهی ادامه دهد کافیست آن را به خوبی هرس کنید و با تغذیه مناسب شرایط باردهی را فراهم کنید.

عوارض و درمان:
در صورت مواجه با آفات و بیما‌ری‌هایی که گوجه مینیاتوری را تهدید می‌نماید، اقدامات زیر را انجام نمایید.

1.آفت مینوز: این آفت موجب لهیدگی گوجه می‌شود. این آفت به ساقه و برگ گیاه نیز آسیب می‌رساند. کنترل علف‌های هرز سبب جلوگیری از این آفت می‌شود. هم‌چنین استفاده از سموم بیولوژیک مناسب مانند بایولپ کاربردی است.

2.كرم میوه گوجه فرنگی: قسمت عمده این خسارت به گل، غنچه، میوه و کپسول می‌شود. هم‌چنین موجب فساد میوه می‌شود. از روش‌های پیش‌گیری این آفت شخم عمیق است.

3.کرم هلیتوس: از ساقه تغذیه نموده و سپس وارد میوه می شود. سمپاشی با كارباریل مفید بوده و موجب كاهش و نهایتًا از بین رفتن آفات می‌گردد .

4. بیماری آوندی گوجه فرنگی : برگ‌های آلوده به تدریج خشك شده و میوه كم و نارس تولید می‌شود. اگر بیماری شدت داشته باشد میزبان سریع می‌میرد. از علایم آن قهوه‌ای شدن بافت‌های آوندی است. برای پیش‌گیری می‌توان خاك خزانه را توسط بخار با یكی از سموم متام سدیم برمومتیل و ضدعفونی بذر با بنومیل تیوفانات متیل ضد عفونی كرد .

5.بیماری مرگ گیاهچه گوجه فرنگی: به صورت لكه‌های قهوه ای در ریشه و پوسیدگی طوقه ظاهر می‌گردد و منجر به مرگ گیاهچه می‌شود. عامل بیماری در هنگام تماس میوه‌های گوجه فرنگی با خاك حمله می‌كند. برای پیش‌گیری باید بذر را ضدعفونی كرد.

6. بیماری لکه موجی گوجه فرنگی : برخی از نژادهای این قارچ می‌توانند شكاف‌های عمیق به رنگ قهوه‌ای ایجاد كرده و با ترشح مواد موجب خشك شدن ساقه، برگ و میوه شوند. عامل بیماری در دمای 22 تا 26 درجه با رطوبت نسبی بالا و با وجود قطره‌های آب روی میزبان به میوه‌های سالم گوجه نیز حمله می‌كند. جهت کنترل این بیماری از آبیاری بی‌رویه و غرق‌آبی کردن بپرهیزید.

7.بیماری سوختگی شاخ و برگ گوجه فرنگی: روی برگ‌ها لكه‌های نا منظم و بی‌رنگ كه بعد قهوه‌ای می‌شود ظاهر می‌گردد . در سطح پایینی برگ‌های آلوده كپك سفید ظاهر شده و روی ساقه و دم‌برگ‌ها علائم به صورت لكه‌های قهوه‌ای طولی می‌باشد. برای پیش‌گیری می‌توان هر ١٠ روز سم‌پاشی كرد (سموم پیشنهادی : متالاكسیل ، بنالاكسیل و سموم حاوی مس).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *