Violet-min

بنفشه یکی از محبوب‌ترین گل‌های یک ساله‌ی مناطق سردسیری می‌باشد و گل‌های منفرد آن به رنگ بنفش و یا ترکیبی از زرد و بنفش می‌باشد. ساقه این گیاه کوتاه و برگ‌های آن قلبی شکل و دارای دمبرگ دراز می‌باشند. گیاه بنفشه از جمله گیاهان دارویی به شمار می‌آید که که دارای خواص فراوانی برای درمان انواع بیماری‌ها به کار برده می‌شود؛ هم‌چنین این گیاه دارای فوایدی برای پوست و مو می‌باشد و از روغن آن نیز استفاده می‌گردد. گیاه بنفشه به ‌طور طبیعی در شمال ایران می‌روید؛ اما با توجه به این که امروزه بنفشه به عنوان یک گل زینتی در باغچه‌ها کاشته می‌شود، می‌توان آن را دراکثر نقاط ایران مشاهده نمود. نام دیگر بنفشه، گل زیر برف می‌باشد، زیرا آن را در زمستان می‌کارند. گل‌دهی این گیاه به صورت فصلی صورت می‌گیرد و گیاه سر تا سر سال دارای گل نبوده است.

شرایط لازم و مناسب برای نگه‌داری از گل بنفشه:
< strong>بومی: مناطق معتدل

دما: انواع گونه‌های این گیاه بهترین رشد را در دمای 4 تا 13 درجه سانتی‌گراد داشته است. اما بعد از آن در محیطی گرم نگه‌داری شود.

آبیاری: سطح خاک گیاه پیوسته می‌بایست مرطوب نگه داشته شود؛ بنابراین آبیاری آن می‌بایست مرتب صورت گیرد و خاک گیاه خشک نشود تا بتوان از پژمردگی آن جلوگیری نمود.

نور: نور مناسب برای این گیاه مکانی سایه آفتاب می‌باشد تا بتوان گیاهانی تازه، با طراوت و با دوام را پرورش داد.

کوددهی: به منظور تغذیه مصنوعی بنفشه، ماهانه یک بار به گیاه کودهای محلولدر آب داده شود. توجه داشته باشید که کوددهی بیش از حد سبب رشد علفی و کم پشت شدن گیاه می‌شود.

دوره گل‌دهی: این گیاه در دو دوره بهار تا ابتدای تابستان و در پاییز گل‌دهی می‌کنند. لازم به ذکر است که اگر در محل زندگی‌تان دارای شرایط آب و هوایی گرم می‌باشد، در فصل زمستان نیز می‌توانید شاهد گل‌دهی آن باشید.

تکثیر: با استفاده از بذر گیاه می‌توان بنفشه را تکثیر داد. این گیاه برای جوانه زنی به دمای پایی و مکان تاریک نیاز داشته است؛ بنابراین بهتر است روی گلدانی که بذر درون آن کاشته شده است را با پلاستیکی تیره بپوشانید. اما باید خاک را هر روز چک کنید تا مطمئن شوید در زیر پلاستیک خشک نشده است. زمانی که اولین دانه‌ها جوانه زدند، باید پلاستیک را از روی گلدان بردارید. جوانه ها معمولاً طی ۱ تا ۲ هفته سر از خاک بیرون می‌آورند، اما به طور کلی 15 هفته زمان می‌برد تا گیاه به مرحله گل‌دهی برسد.

عوارض و درمان:
ازجمله فواید درمانی آن می‌توان به رفع سردرد، سینوزیت، ترمیم جای زخم و سوختگی اشاره نمود؛ هم‌چنین از جمله فواید استفاده از روغن بنفشه می‌توان به رفع خشکی پوست، نرم‌کنندگی آن، از بین بردن چین و چروک، شادابی و سلامت پوست، درمان مو خوره و تقویت ابرو اشاره نمود.
هم‌چنین بر اساس طب سنتی ایران تمامی قسمت‌های بنفشه از جمله برگ، گل، دانه و ریشه آن مصرف دارویی داشته است. هم‌چنین بنفشه مرطوب، تند، سرد و اندکی تلخ است و دارای ویژگی‌هایی از قبیل ضد التهاب، خلط‌آور، محرک، ضد تومور، ضد رماتیسم، ملین، ضد میکروب، معرق، مسهل و تصفیه‌کننده‌ی خون است.
از جمله مهم‌ترین خواص بنفشه استفاده از آن برای درمان سرفه‌های ناشی از گرمی و خشکی است. طبع خنک این گیاه باعث شده استفاده از شربت و دمنوش تهیه شده از آن، باعث انعطاف پذیر و نرم شدن ریه و مجاری هوایی شود. طرز تهیه شربت گل بنفشه برای مصرف خوراكی به این صورت می‌باشد که یك قاشق غذاخوری پر از گل بنفشه خشک شده را، در یك لیوان آب خنك ریخته و 20 دقیقه صبر کرده تا رنگ آب به آبی یا بنفش تغییر كند، سپس آن را صاف نمود. مصرف بیش از حد این گیاه، موجب ضعف و سنگینی معده می‌شود؛ هم‌چنین مصرف زیاد آن به تهوع و استفراغ منجر خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *